Finaller yaklaşıyordu. Üç ödev, iki sınav, bir sunum. Takvimi çıkardım, bir de baktım: son iki hafta 5 randevu gitmişim.
"Bu olmaz" dedim arkadaşıma. "İki hafta randevu yok. Notlarımı topluyorum."
Arkadaşım güldü. "Dört gün dayanırsın." Kendimi savunma hissi geldi. "Dayanırım" dedim.
9 gün dayandım. Bu yazı o 9 günün hikayesi.
1-3. gün: kolay
İlk üç gün kolaydı. Uygulamayı silmedim ama bildirimlerini kapadım. Sabah telefonu görünce kontrol etme refleksini kırmak zor olmadı.
Ders çalıştım. Erken yatım. Sabahları yürüyüşe çıktım. Ne kadar spor yaptığımı hatırlayamıyorum — sanırım 2 kez.
Bu günlerde kendimi iyi hissettim. Ama bu hissin kendisi kısa vadeli bir yüksek enerjiydi. Bir yere kadar sürdü.
4-5. gün: tuhaf boşluk
4. günün akşamı bir garip hissettim. Ders çalışıyordum ama "bir şey eksik" gibi bir his vardı.
O his, "birisine mesaj yazma" hissiydi. 8 ay boyunca her akşam saat 22:00 civarında biriyle yazışmıştım. Birileri değişmişti ama yazışma davranışı kalıcıydı.
O davranışı durdurunca boşluk hissi geldi. Korkunç bir şey değil ama somut. Sigarayı bırakan birinin akşam kahvesi sonrası hissetmediği şey gibi.
6-7. gün: fark etmeye başladım
Bir arkadaşımla öğle yemeğine çıktım. 2 saat konuştuk. Uzun zamandır kimseyle bu kadar uzun konuşmamıştım — çünkü randevularda "etkileyici olma" modu açıktı.
Arkadaşımla konuşurken o mod kapalıydı. Söylemek istediklerimi söylüyordum, çünkü karşımda zaten birisi vardı.
O öğle yemeğinden sonra uzun bir yürüyüş yaptım. Kadıköy-Moda-Fenerbahçe. Kafamda bir sürü düşünce. Randevu tutmuyor olmak, başka tür sessizliğe yer açıyordu.
8. gün: Cuma akşamı
Cuma akşamı beni zorladı. Bütün arkadaşlarım dışarıdaydı. Ben sınavımı ertesi gün vereceğim için evde kaldım.
Uygulamayı açmama isteğim o akşam zirve yaptı. Kendimi yalnız hissettim. Not ettim: ders çalışmak için randevu kesmek de, yalnızlık için randevu kesmek de farklı şeyler.
Ben karışık bir şeyi yapmıştım — akademik bir bahane ile duygusal bir şeyden kaçmıştım.
9. gün: bozuldu
9. gün sabah uygulamayı açtım. Sınavdan çıkmıştım, iyi geçmişti, bir nefesim hakkımdı.
İki yeni eşleşme vardı. Birisiyle hemen mesajlaştım, o akşam buluşmaya gittik.
Randevu güzel geçti aslında. Ama buluşmadan önce uygulamayı açarken hissettiğim hızlı kalp atışını hatırlıyorum — "bir yere geliyorum, bir yere dönüyorum" gibi.
9 günde öğrendiğim şey
Randevu molası iyi bir şey. Ama "neden tuttuğun" fark yaratıyor.
Ben molayı sınav için tuttum diye inandım. Ama aslında bir kısmı "yorgunluk" idi. Haftalık 4-5 randevu + uygulama sürekli açık + konuşmaları aynı anda takip etmek — tükeniyorsun ve fark etmiyorsun.
Bir diğer kısmı ise duygusal regrouping. Uzun süredir kimsede "özellikle" kalmamıştım. Herkes eğlenceliydi ama kimseye yatırım yapmıyordum. Bunu 9 gün molada hissettim.
Sonrası
Randevuları geri aldıktan sonra bir şey değişti. Haftalık randevu sayısını 2'ye indirdim. Yazışmalarımı daha fazla 1-2 kişiye konsantre ettim.
Sonuç: bir kişiyle 3 ay sürebilecek bir ilişkiye girdim. İlk kez. Molanın işe yaradığı yer muhtemelen burasıydı.
Öneri: mola nasıl tutulur
Kendi deneyimimden çıkan öneriler:
- Nedenini netleştir. "Sınav için" diyebilirsin ama içindeki diğer nedeni de kabul et.
- Uygulamayı silme — sadece kapat. Silmek dramatik, tekrar indirmek daha fazla enerji harcatır. Bildirimi kapat yeter.
- Süre belirle, ama kısa tut. 7-10 gün ideal. Daha uzun olursa duygusal alanın boşalmaya başlıyor, bu da sonra tek bir kişiye çok hızlı bağlanma riski yaratıyor.
- Mola sırasında arkadaşlarla olan zamanı arttır. Sosyal enerjiyi başka bir yere akıt. Yalnız kalmak ayrı konu.
- Mola bittiğinde hissine dikkat et. Rahatlama mı, heyecan mı, boşluk mu? O his sana kendi düzeninle ilgili bilgi veriyor.
Bu hafta
Eğer yüksek tempolu bir uygulama dönemindeysen, bir hafta mola dene. Uygulamayı açma, yeni mesajlar yazma, mevcut sohbetler aynı tempoda gitsin.
1 hafta sonunda kendine şu soruyu sor: eskisi kadar acil miydi? Bir hafta önce neyi kaçıracağından emindin, neyi kaçırdın aslında?
Cevapların seni şaşırtacak. Benim cevabım: "hiçbir şey, aslında kendimi uzun süredir ilk kez doğru hissettim." Ama o hissin 9. günde kırıldı.
Demek ki mola kısa, doğru sebeple olmalı. Hem kaçış olmamalı, hem de asıl hayatın yerini almaması gereken bir aktiviteden dinlendirici mola olmalı.
